دانستنی ها

عرض سلام و ادب خدمت شما دوستداران علم و دانش.این تارنامه توسط کارشناس ارشد سلولی و مولکولی تنظیم شده است.لطفا در جهت پیشرفت و بهتر شدن این وبلاگ ما را از نظرات سازنده تان بهره مند سازید.با تشکر

راهکار تربیتی برای رفتار با فرزندان
__________________________


راهکار تربیتی برای رفتار با فرزندان
__________________________
۱ – برای تربیت کودکان نباید از تنبیه بدنی استفاده کرد. این امر ممکن است در مراحل بعدی رشد، کودک را دچار مشکلات رفتاری شود.

2 – بسیاری از اصول صحیح زندگی و ارزشهای اخلاقی را از راه رفتار و کردار به کودک آموزش دهید.
...

3 – به کودکان خود اجازه ابراز وجود بدهید، به نظریات آنان احترام بگذارید و در برخورد با آنان ملایم و منطقی باشید.

4 – کودکان خویش را هیچ گاه با موضوعات خرافی نترسانید، در داستانهای کودکان باید اصل را بر بیان زیبایی نیکی ها قرار دهیم نه زشتی بدیها.

5 – در برخورد با کودکان حالت پذیرندگی داشته باشید و نه طرد کنندگی؛ البته این به معنی تسلیم در برابر خواستهای نامعقول کودکان نیست. توقعات کودک را در حد معقول و درست برآورده سازید.

6 – به کودکان در حد لزوم اجازه فعالیت و بازی بدهید و به چشم بزرگسالان در آنها ننگرید. نباید انتظار داشته باشیم که کودک رام و مطیع باشد و همواره ساکت و آرام در گوشه ای بنشیند. باید به تفریحات و سرگرمیهای مناسب در زندگی کودکان اهمیت داد و نسبت به آنها بی تفاوت نبود.

7 – از مقایسه کردن کودک با دیگر کودکان جدا بپرهیزید. همواره سعی کنید توانمندیهای کودکان را مدنظر قرار دهیم، نه ضعفها و ناتوانیهای آنها را. مقایسه کردن، موفقیت دیگران را به رخ فرزند خود کشیدن، انتظارات غیر واقع بینانه از او داشتن، و تفاوتهای فردی نادیده گرفتن، از جمله خطاهای مهم تربیتی اند.

8 – به کودک خود در حد تواناییهایش مسوولیت بدهید و تجارب موفقیت آمیز او را افزایش دهید تا از این طریق عزت نفس بالایی در وی شکل بگیرد. هیچ چیز به اندازه موفقیت بر اعتماد به نفس انسان نمی افزاید.

9 – اصلی ترین مسئله برقراری رابطه فکری و عاطفی با نوجوان است، لذا هیچگاه نظریات خویش را به او تحمیل نکنید. فرزند خود را محکم، مسوول و منضبط بار آورید و با او مثل یک دوست صمیمی برخورد کنید. محبت شما نباید به صورت تظاهرات سطحی ابراز شود. همچنین، در محبت کردن به کودکان راه افراط و تفریط را در پیش نگیرید. محبت میانه و توام با صمیمیت اثر فراوان دارد.

10 – هرگز با فرزند خود علیه همسرتان متحد نشوید، زیرا این امر ممکن است در فرزند کشمکش های عاطفی ایجاد کند و سبب برانگیختگی احساسات مخرب، چون : گناه، حقارت، شرمندگی و ناامنی شود.

11 – تشویق نباید پیوسته و دائمی باشد، زیرا زیاده روی در تشویق، اولا آن را بی ارزش می کند، ثانیا کودک را پرتوقع بار می آورد، بطوری که انتظار دارد در برابر هر کاری تشویق شود. پس تشویق باید گاهگاه باشد تا شخصیت کودک شکل بگیرد.

12 – حجب و حیای بیش از اندازه و نامعقول در دوره بلوغ، سبب بوجود آمدن مشکلات مهم برای فرزندان می شود. آگاهی دادن به کودکان در آستانه بلوغ بسیار ضروری است و لازمه عفت و حیاست.

13 – تقویت روحیه علمی و حماسی در سلامت روحی و اخلاقی نوجوانان بسیار موثر است لذا در شرایط آموزشی، بر فعالیت دانش آموزان در یادگیری باید تاکید شود نه بر پیشرفت آنان، زیرا این امر سبب برانگیختن کوششهای آنان می شود.

15 – در پرورش استعدادهای بالقوه کودکتان جدیت به خرج دهید. انسان دارای استعدادهای نهفته ای است که تا تربیت صحیح نباشد این استعدادها مورد بهره برداری قرار نمی گیرد.

15 – به فرزندتان احساسی بدهید که بداند که دوست داشتنی و قابل احترام است، اما هرگز با او رفتار نوزادوار نداشته باشید.

16 – تحمل کودک یا نوجوان را برای مواجه شدن با ناکامیهای احتمالی افزایش دهید.

17 – هیچگاه کودکتان را با القاب نامناسب صدا نزنید و از مسخره کردن او جدا بپرهیزید. احترام به کودک و حسن معاشرت پدر و مادر با وی، یکی از اساسی ترین عوامل ایجاد شخصیت مطلوب در کودک است.

18 – هر چه را که دل کوچک فرزند شما می خواهد فورا در اختیارش نگذارید، بلکه به او فرصت دهید تا ارزش به دست آوردن و لذت استحقاق داشتن را درک کند. بالاترین رضایت خاطر را از طریق کسب لذت از انجام کارهای بزرگ شخصی به او اعطا کنید.

نوشته فرنگیس نادری مهکی – کارشناس ارشد فلسفه تعلیم و تربیت
نوشته شده در پنجشنبه ۱۳٩٠/٢/٢٢ساعت ۱٠:٥٠ ‎ق.ظ توسط FH نظرات () |


Design By : Night Skin